KARŞILAŞTIRMALI HUKUKTA TÜRK ve İNGİLİZ MİLLETLERARASI TAHKİM KURALLARI

Nihat Şenol UZUN

doi:10.5281/zenodo.20151948

Authors

Nihat Şenol UZUN Yalova University https://orcid.org/0000-0001-9747-1922

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.20151948

Keywords:

Comparative Law, International Trade, International Arbitration, Competitiveness in Türkiye, England

Abstract

In the globalising world, trade is now carried out with large budgets, technological facilities and speed. In parallel with these developments, legal disputes between merchants are becoming complex and multinational. International commercial arbitration is one of the leading solution methods. With regard to international commercial arbitration, solution methods have been tried to be developed, especially the Model Law published by the United Nations Commission on International Trade Law (UNCITRAL). One of the international regulations within this scope is the New York Convention on the Recognition and Enforcement of Foreign Arbitral Awards, to which Turkey is also a party (Akıncı, 2007, s. 45). Organisations and centres that implement model laws, conventions and codes on international commercial arbitration make an important contribution to the improvement of the foreign trade ground with the legal assurance they provide for foreign trade through effective and fast solutions. This study aims to contribute to academic interpretations in terms of their basic rules, by comparing the legal regulations in force for international commercial arbitration between the United Kingdom, which has adopted the Anglo-Saxon legal system, and Turkey, which has adopted the Continental European legal system.

References

Akduman, E. (2023). Tahkim anlaşmasının sözleşmeden ayrılabilirliği ilkesi çerçevesinde geçerliliği. İzmir Barosu Dergisi, 1, 1-26.

Akıncı, Z. (2013). Neden İstanbul tahkim merkezi? Why center for arbitration in İstanbul? Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 8(Özel), 79-96.

Akıncı, Z. (2007). Milletlerarası tahkim. Vedat.

Andrews, N. (2008). The modern civil process, judicial and alternative forms of dispute resolution in England. Mohr Siebeck Press.

Arslan, İ. (2016). Milletlerarası ticari tahkimde Türk mahkemelerinin ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararı verme yetkisi. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 27, 691-728.

Aydemir, F. (2017). Türk hukukunda tahkim sözleşmesi. On İki Levha.

Aydın, E. (2019). Yabancı bir devletin tahkim yeri olarak kararlaştırıldığı hallerde tahkim anlaşmasının geçerliliğine ilişkin Türk mahkemelerinin yapacağı inceleme ve uygulanacak hukuk. Public and International Law Bulletin, 39(1), 33-61.

Aydoğdu, G. (2022). Milletlerarası ticari sözleşmelerde hukuk seçimine dair Lahey ilkeleri uyarınca örtülü hukuk seçimi. Sakarya Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 10(2), 603-626.

Aygül, M. (2004). Milletlerarası ticari sözleşmelerde lex mercatoria'nın uygulanması. Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 12(3-4), 45-85.

Aygün, M. (2014). Yabancılık unsurunun mahiyeti ve yargılamadaki rolü. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 16(1025), 1025-1066.

Azizov, H. (2004). Uluslararası ticari tahkim (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi.

Bacanlı, M. R. (2017). Bir alternatif uyuşmazlık çözüm yolu olarak İstanbul tahkim ve arabuluculuk merkezi (ISTAC) tahkim yargılamasında delillerin ibrazı ve değerlendirilmesi. Uyuşmazlık Mahkemesi Dergisi, 8, 75-113.

Balkar Bozkurt, S. (2016). Milletlerarası ticari tahkimde hakemlerin bağımsızlık yükümlülüğü. On İki Levha.

Balkar, S. (2010). Uluslararası ticari tahkim ve geçici hukuki koruma tedbirleri (Yayımlanmamış doktora tezi). Galatasaray Üniversitesi.

Barcelo, J. J. (2013). Who decides the arbitrators' jurisdiction? Separability and competence-competence in transnational perspective. Vanderbilt Journal of Transnational Law, 36(4), 1116-1136.

Bayata Cantaş, A. (2022). Milletlerarası tahkim kanunu uyarınca tahkim yargılamasının sona ermesi. Ankara Barosu Dergisi, 80(3), 395-421.

Baytaroğlu, D. (2022). Hakem kararlarına karşı itiraz hakkından feragat. Türk-Alman Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 4(1), 165-208.

Born, G. (2009). International commercial arbitration. Kluwer.

Börü, L. (2023). Tahkim sözleşmesinin varlığı durumunda dava şartı arabuluculuk hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı üzerine değerlendirmeler (HUAK m. 18/A,18). Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 31(1), 65-89.

Can, H., & Ekin, T. (2021). Milletlerarası tahkim hukuku. Seçkin.

Çakrak, R. (2017). Kompetenz-kompetenz prensibi. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 3, 659-668.

Çataklı, A. O. (2017). Milletlerarası tahkimde tahkim anlaşmasının ayrılabilirliği ve "kompetenz-kompetenz" ilkesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi.

Çınar, E. (2020). Ayrılabilirlik prensibi ve kompetenz-kompetenz kuralı ışığında Türk mahkemelerinin tahkim şartının geçerliliğine ilişkin incelemesinin kapsamı. M. Erkan & C. Yasan Tepetaş (Ed.), Tahkim okulu paneller serisi cilt-1 içinde. On İki Levha.

Daraoğlu, D. (2023). Tahkime elverişlilik doktrini (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Altınbaş Üniversitesi.

Değirmencioğlu, M. (2021). Milletlerarası ticari tahkimde patolojik tahkim anlaşmaları ve hibrit tahkim anlaşmaları (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi.

Durgut, R. (2005). Milletlerarası tahkim kanunu'na göre lex mercatoria'nın esasa uygulanabilir hukuk olması. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 25(1-2), 105-128.

Dülger, A. (2022). Çevrim içi olarak yapılan tahkim anlaşmalarının hukuki geçerliliği. Türk-Alman Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 4(2), 317-364.

Dülger, A. (2023). Milletlerarası tahkimde hakemlerin doğal yetkisi. On İki Levha.

Dülger, A. (2024). Yabancılık unsuru bulunan mirasın paylaşılmasına dair sözleşmelerin esasına uygulanacak hukuk. İstanbul Medeniyet Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 9(2), 631-670.

Dülger, A., & Esen, E. (2022). Milletlerarası tahkimde "doğal yetki" kavramı. Public and International Law Bulletin, 42(2), 675-711.

Dündar, H. (2008). Tahkim sözleşmesinin niteliği ve şekli üzerine bir inceleme. Terazi Hukuk Dergisi, 3(22), 27-32.

Egemen Demir, I. (2021). Kompetenz-kompetenz ilkesi ve olumsuz etkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 11(1), 255-288.

Eker, E. A. (2020). Tahkim sözleşmesinin şekle yönelik şartları. İstanbul Barosu Dergisi, 94(6), 103-119.

Ekşi, N. (2013). Hukuk muhakemeleri kanunu'nda tahkim. Beta.

Ekşi, N. (2003). Milletlerarası tahkim kanunu hakkında genel değerlendirme. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 23(1-2), 295-338.

Ekşi, N. (2024). Milletlerarası ticaret hukuku. Beta.

Elçin, D. (2019). Milletlerarası ticari tahkim hukukunda sulh. Turhan.

Erdem, Ç. (2018). Milletlerarası tahkime tabi uyuşmazlıklarda Türk mahkemelerinin geçici koruma kararı verme konusunda görev ve yetkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi.

Erdem, E. (2024). Milletlerarası ticaret hukuku. On İki Levha.

Erdem, E. (2008). Milletlerarası ticaret hukuku ile ilgili makaleler. Beta.

Erdoğan, E. (2020). Hakem kararlarının kesin hüküm etkisi. Yetkin.

Ergüder, B. (2016). Türkiye'de finansallaşma ve hukuk: İstanbul tahkim merkezi'nin kuruluşu. Finans Politik Ve Ekonomik Yorumlar, 53(612), 21-34.

Erkan, M. (2013). Tahkim şartının ayrılabilirliği prensibinin asıl sözleşmenin yokluğu durumunda değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 17(2), 535-562.

Erten, R. (2009). İngiliz tahkim hukukunda geçici hukuki koruma önlemleri. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 58(3), 539-578.

Ertürk, B. H. (2013). Milletlerarası tahkimde yeni gelişmeler: Tahkim yargılaması süreci ve masraflarının azaltılması. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 19(2), 1595-1620.

Esen, E. (2011). Uluslararası tahkime tabi bir uyuşmazlığın devlet mahkemelerine götürülmesi halinde tahkim anlaşmasının geçerliliğine ilişkin itirazların incelenmesi ve kompetenz-kompetenz prensibi. Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 10(1), 355-380.

Esen, E. (2008). Uluslararası ticari tahkimde tahkim anlaşmalarının şekli. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 28(1-2), 65-114.

Eyuboğlu, C. (2017). Türk hukukunda tahkim anlaşmasının geçerliliği. Ankara Barosu Dergisi, 75(3), 227-241.

Gölcüklü, İ. (2018). Milletlerarası tahkimde dava açma yasakları. On İki Levha.

Güven, K. (2014). Lex mercatoria and international arbitration. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 34(2), 1-57.

Hacıbekiroğlu, E. (2011). Milletlerarası tahkim hukukunda deliller (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi.

Harris, B., Planterose, R., & Tecks, J. (2008). The arbitration act 1996 a commentary (4. bs.). Blackwell.

Hendem, B. (2023). Hukuk muhakemeleri kanunu bakımından tahkime elverişlilik (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi.

Işık, F. (2015). Milletlerarası ticari tahkimde tahkim anlaşması yapma yetkisi ve bu yetkiye uygulanacak hukuk. On İki Levha.

Işık, S. (2021). MTK ve HMK kapsamında hakem kararlarına karşı iptal davası (Yayımlanmamış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi.

Işık, S. (2025). MTK ve HMK kapsamında hakem kararlarına karşı iptal davası. On İki Levha.

Kalafatoğlu, M. P. (2018). Türk milletlerarası tahkim hukukunda hakem heyetince verilen geçici hukuki koruma kararlarının icrası: Mevcut sorun ve çözüm seçenekleri. Z. D. Tarman (Ed.), Genç milletlerarası özel hukukçular konferansı içinde. On İki Levha.

Kalpsüz, T. (2010). Türkiye'de milletlerarası tahkim. Yetkin.

Karademir, E. (2012). Milletlerarası kurumsal tahkim merkezlerinin bir karşılaştırması. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 32(2), 73-104.

Sönmez, İ., & Karakaya, G. (2015). Milletlerarası tahkimde esasa uygulanacak hukuk. Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 23(1), 203-229.

Karaoğlan, N. İ. (2016). Milletlerarası tahkim Yargıtay kararları. Bilge.

Karazincir, A. (2012). Milletlerarası tahkim kanunu çerçevesinde uluslararası ticari uyuşmazlıkların çözüm yolu olarak tahkim (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Çağ Üniversitesi.

Kaya, S. (2024). Milli tahkim kapsamında tahkime elverişlilik. On İki Levha.

Kenar, H. G. (2016). Tahkim sözleşmesine uygulanacak hukuk New York sözleşmesi madde II ile birlikte değerlendirilmesi. İstanbul Barosu Dergisi, 90(3), 181-193.

Kesikli, Ö. (2024). Milletlerarası ticari tahkimde delillerin değerlendirilmesi. On İki Levha.

Kılıç, F. O. H. (2015). Milletlerarası tahkim anlaşması (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi.

Kıyak, Z. D. (2021). Uluslararası tahkimde davaların birleştirilmesi (Yayımlanmamış doktora tezi). İstanbul Bilgi Üniversitesi.

Köksal, T. (2012). Uluslararası ticaret hukuku. Adalet.

Köse, S. E. (2021). Milletlerarası ticari tahkimde ihtiyati tedbir kararlarını verme yetkisi ve ihtiyati tedbir kararlarının icra edilebilirliği. On İki Levha.

Köseoğlu, Ö. (2015). Uluslararası ticari tahkimde uyuşmazlık çözümünün uygulanacak hukuk açısından incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi.

Lokmanoğlu, S. Y. (2020). Türk hukukunda tahkim sözleşmesinin kurucu unsurları ve geçerlilik şartları. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 41, 347-368.

Mistelis, L. A. (2010). Concise international arbitration "English arbitration act (Chapter 23)". L. A. Mistelis (Ed.), Concise international arbitration içinde. Kluwer Law.

Nomer, E., Ekşi, N., & Gelgel, G. (2008). Milletlerarası tahkim hukuku (3. bs.). Beta.

Onur, S. E. (2018). Milletlerarası tahkim hukukunda tahkim anlaşmasının esastan geçerliliğine uygulanacak hukuk (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Koç Üniversitesi.

Özcan, A. (2020). Milletlerarası tahkim kanunu'nun konu bakımından uygulanması. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(3), 988-1016.

Özdemir, D. (2003). Milletlerarası ticari tahkimde esasa uygulanacak hukuk olarak lex mercatoria. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 7(2), 1-40.

Özraşit, T. A. (2024). Türk ve İngiliz hukuklarına göre tahkim yargılamasında devlet mahkemelerinin yardımı. Turhan.

Özel, S. (2008). Milletlerarası ticari tahkimde kanunlar ihtilafı meseleleri. Legal.

Özkan, I. (2020). Uluslararası ticari tahkimde uygulanacak hukuk. Public and Private International Law Bulletin, 40(2), 831-858.

Öztürk, A. (2020). Kompetenz-kompetenz ve ayrılabilirlik prensibi. M. Erkan & C. Yasan Tepetaş (Ed.), Tahkim anlaşması tahkim okulu paneller serisi cilt-1 içinde. On İki Levha.

Parish, M. (2010). The proper law of an arbitration agreement. Sweet & Maxwell.

Polat Ortakaya, M. (2018). Milletlerarası ticaret odası (MTO) tahkim uygulaması. Yetkin.

Poyraz, B. İ. (2021). Milletlerarası ticari uyuşmazlıkların tahkim yolu ile çözümü ticaret hukuku monografileri. Seçkin.

Poyraz, B. İ. (2021). Milletlerarası ticari uyuşmazlıkların tahkim yolu ile çözümü. Seçkin.

Pullinger, A., & McGuiness, S. (2013, 27 Mart). Determining the law of arbitration agreement: The Sulamérica test in practice. International Arbitration Newsletter.

Savage, J., & Gillard, E. (Ed.). (1999). Fouchard Gillard Goldman on international commercial arbitration. Kluwer Law.

Saygın, B. (2022). Uluslararası ticari tahkimde geçici hukuki koruma. Alternatif Uyuşmazlık Çözüm Dergisi, 1(1), 111-145.

Schaefer, J. K. (1998). New solutions for interim measures of protection in international commercial arbitration: English, German and Hong Kong law compared. Electronic Journal of Comparative Law, 2(2), 1-40.

Seviğ, V. (2011). Milletlerarası tahkim kanununun özellikleri. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 22(2), 745-750.

Sılacı Korkmaz, M. (2020). New York konvansiyonu uyarınca tahkim anlaşmasının geçerliliği ve ehliyet. On İki Levha.

Şanlı, C. (2003). 4686 sayılı milletlerarası tahkim kanununun yürürlük tarihinden evvel yapılmış sözleşmelerden doğan tahkimlere uygulanıp uygulanmayacağı sorunu. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 23(1-2), 687-712.

Şanlı, C. (2024). Milletlerarası özel hukuk. Beta.

Şen Özçelik, N. (2016). Resmi yargı ve tahkimin ayrı ayrı ve birlikte yetkilendirildiği tahkim anlaşmalarının geçerliliği. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 36(2), 53-82.

Tanrıbilir, F., & Şit, B. (2002). Milletlerarası tahkim müessesesi ve yeni milletlerarası tahkim kanunu. İstanbul Üniversitesi Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 22(2), 819-838.

Tarman, Z. D. (2010). Yabancılık unsuru taşıyan iş sözleşmelerine uygulanacak hukuk. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 59(3), 521-550.

Taşpolat Tuğsavul, M. (2014). 4686 sayılı milletlerarası tahkim kanunu uyarınca hakemlerin ve mahkemelerin geçici hukuki koruma kararı verme yetkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 16, 2063-2113.

Tekçe, E. (2020). Dünyada ve Türkiye'de uluslararası ticari tahkim. Bilge.

Tekin, S. E. (2019). Milletlerarası tahkim hukukunda tahkim anlaşmasının esas bakımından geçerliliğine uygulanacak hukuk. On İki Levha.

Tiryakioğlu, B. (2020). Yabancı unsurlu uyuşmazlıklarda Türk mahkemelerinin ihtiyati tedbir kararı alma yetkisi. Public and Private International Law Bulletin, 40(2), 917-935.

Tüysüz, C. (2017). Milletlerarası ticari tahkim açısından icra ve iflas hukukundaki davalar. Beta.

Tuysuz, C. (2021). Tenfiz edilmemiş yabancı hakem kararları açısından ilamsız icra takiplerine ve ihtiyati hacze ilişkin bazı meseleler. Public and Private International Law Bulletin, 41(2), 701-732.

Ulusu, A. E. (2021). Tahkim anlaşmasının esasına uygulanacak hukukun tespitinde zımni hukuk seçimi ve tahkim anlaşmasının bağımsızlığı prensibi. On İki Levha.

Uslu, G. B. (2021). Milletlerarası tahkim anlaşmasının esasına uygulanacak hukuk. Anadolu Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 7(1), 167-193.

Weigand, F.-B., & Antje, B. (2009). Practicioner's handbook on international arbitration. Oxford University.

Yasan Tepetaş, C. (2024). Tahkim anlaşmasına uygulanacak hukukun tayinindeki yaklaşımlar ve Türk hukukundaki yeri. Banka ve Ticaret Hukuku Dergisi, 40(2), 277-309.

Yener Keskin, C. (2017). Milletlerarası tahkim anlaşmasının kurulması ve etkisi. On İki Levha.

Yener Keskin, C. (2022). Milletlerarası ticari sözleşmelerden doğan uyuşmazlıklarda lex mercatoria'nın (milletlerarası ticarete ilişkin maddi hükümler ile ticari adet ve teamül) uygulanması. Seçkin.

Yılmaz, S., & Çavuşoğlu, F. (2020). Türk hukukunda tahkim sözleşmelerinin geçerliliği ve asimetrik ve patolojik tahkim klozları. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 69(3), 1475-1504.

Yılmaz, S., & Çavuşoğlu, G. F. (2019). Türk hukukunda tahkime elverişlilik kavramı ve taşınmaz aynına ilişkin uyuşmazlıkların tahkimde görülmesi. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 10(2), 594-613.

Yılmazsoy, E. (2020). Tahkim ve hakem sözleşmeleri. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 41, 389-426.

Mevzuat ve Antlaşmalar:

Companies Act 1986, c. 46. (UK).

Elektronik İmza Kanunu, Kanun No. 5070, Kabul Tarihi: 15 Ocak 2004, Resmî Gazete No. 25355, 23 Ocak 2004.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu, Kanun No. 6100, Kabul Tarihi: 12 Ocak 2011, Resmî Gazete No. 27836, 4 Şubat 2011.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu, Kanun No. 1086, Kabul Tarihi: 18 Haziran 1927, Resmî Gazete No. 622–624, 2–4 Temmuz 1927.

Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu, Kanun No. 6325, Kabul Tarihi: 7 Haziran 2012, Resmî Gazete No. 28331, 22 Haziran 2012.

İstanbul Tahkim Merkezi Kanunu, Kanun No. 6570, Kabul Tarihi: 20 Kasım 2014, Resmî Gazete No. 29190, 29 Kasım 2014.

Kamu Hizmetleri ile İlgili İmtiyaz Şartlaşma ve Sözleşmelerinden Doğan Uyuşmazlıklarda Tahkim Yoluna Başvurulması Halinde Uyulması Gereken İlkelere Dair Kanun, Kanun No. 4501, Kabul Tarihi: 21 Ocak 2000, Resmî Gazete No. 23941, 22 Ocak 2000.

Milletlerarası Tahkim Kanunu, Kanun No. 4686, Kabul Tarihi: 21 Haziran 2001, Resmî Gazete No. 24453, 5 Temmuz 2001.

Milletlerarası Ticari Hakemlik Konusundaki 21 Nisan 1961 Tarihinde Cenevre’de Yapılan Avrupa Sözleşmesi. (1961). Bakanlar Kurulu Kararı No: 91/2138. Resmî Gazete, 23 Eylül 1991, Sayı: 21000.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının Bazı Maddelerinde Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun, Kanun No. 4446, Kabul Tarihi: 13 Ağustos 1999, Resmî Gazete No. 23786, 14 Ağustos 1999.

Yabancı Hakem Kararlarının Tanınması ve İcrası Hakkında New York Sözleşmesinin Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun, Kanun No. 3731, Kabul Tarihi: 8 Mayıs 1991, Resmî Gazete No. 20877, 21 Mayıs 1991.

Kararlar:

Anayasa Mahkemesi. (1995). E. 71/23, 28 Haziran 1995 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Arsanovia Ltd v Cruz City 1 Mauritius Holdings. (2012, December 20). Queen's Bench Division (Commercial Court), EWHC 3702. 8 Mart 2026 tarihinde westlaw.co.uk adresinden erişilmiştir.

Fiona Trust & Holding Corp v Privalov; also known as Premium Nafta Products Ltd v Fili Shipping Co. Ltd. (2007, January 27). Court of Appeal (Civil Division), [2007] Bus. L.R. 686. 8 Mart 2026 tarihinde westlaw.co.uk adresinden erişilmiştir.

Fulham Football Club (1987) Ltd v Richards. (2011, July). Court of Appeal (Civil Division), [2011] EWCA Civ 85521. 8 Mart 2026 tarihinde westlaw.co.uk adresinden erişilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi. (2019). E. 2256, K. 1586, 14 Kasım 2019 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi. (2018). E. 1037, K. 129, 15 Şubat 2018 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Sulamérica Cia Nacional De Seguros SA & Ors v Enesa Engenheria SA & Ors. (2012, May 16). Court of Appeal (Civil Division), EWCA Civ 638. 8 Mart 2026 tarihinde westlaw.co.uk adresinden erişilmiştir.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi. (2005). E. 4309, K. 4022, 21 Nisan 2005 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi. (2019). E. 89, K. 5321, 12 Eylül 2019 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi. (2022). E. 7985, K. 4932, 16 Haziran 2022 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi. (2022). E. 8347, K. 3672, 9 Mayıs 2022 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Yargıtay 13. Hukuk Dairesi. (2012). E. 8426, K. 10349, 17 Nisan 2012 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Yargıtay 13. Hukuk Dairesi. (2016). E. 18154, K. 22116, 28 Kasım 2016 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Yargıtay 13. Hukuk Dairesi. (2017). E. 16140, K. 3322, 16 Mart 2017 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Yargıtay 13. Hukuk Dairesi. (2019). E. 2348, K. 10372, 23 Ekim 2019 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Yargıtay 15. Hukuk Dairesi. (2007). E. 2145, K. 4389, 27 Haziran 2007 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Yargıtay 15. Hukuk Dairesi. (2012). E. 4691, K. 1757, 20 Mart 2012 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Yargıtay 15. Hukuk Dairesi. (2014). E. 3330, K. 4607, 1 Temmuz 2014 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Yargıtay 15. Hukuk Dairesi. (2019). E. 1234, K. 3335, 11 Temmuz 2019 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi. (2014). E. 3906, K. 4941, 14 Nisan 2014 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi. (2022). E. 3529, K. 4699, 12 Ekim 2022 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu. (2012). E. 13-568, K. 47, 8 Şubat 2012 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu. (2022). E. 15-855, K. 129, 15 Şubat 2022 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu. (2018). E. 2, K. 4, 13 Nisan 2018 tarihli karar. 8 Mart 2026 tarihinde http://www.yargitay.gov.tr adresinden erişilmiştir.

TURKISH AND ENGLISH INTERNATIONAL ARBITRATION RULES IN COMPARATIVE LAW

Authors

DOI:

Keywords:

Abstract

References

Downloads

Published

How to Cite

Issue

Section

License

Make a Submission

Language

Information